მთავარი გვერდი > ბიბლიოთეკა > მამა პაისი მთაწმინდელი (სულიერი ბრძოლა) > დახმარება ეშმაკეულისათვის
დახმარება ეშმაკეულისათვის

–წმიდაო მამაო, სადღაც წერია, რომ ეშმაკი შეპყრობილი ადამიანის გულში სახლდება, მაგრამ არ სურს, რომ ადამიანი მიხვდეს ამას და იესოს ლოცვით წინ აღუდგეს მას. ეს ნამდვილად ასეა?
–დიახ. იმიტომ, რომ ეშმაკს ადამიანში ყოფნის გარკვეული დრო აქვს. ის შესაძლოა დაიმალოს ადამიანში, წყალზე ჩუმად და ბალახზე შეუმჩნევლად იმყოფებოდეს მასში. მაგრამ თუ იესოს ლოცვით შეებრძოლებიან, შევიწროვდება და შესაძლოა, იძულებული გახდეს დატოვოს ეს ადამიანი. იესოს ლოცვა ეს ეშმაკის წინააღმდეგ მიმართული მძიმე არტილერიაა. ერთხელ სენაკში მომიყვენეს ერთი შეპყრობილი ყმაწვილი, რომელიც გამუდმებით იესოს ლოცვას იმეორებდა. ამ საბრალოს მამა ბერი ჰყავდა, მაგრამ მერე იგი განიმოსა, ერში დაბრუნდა და დაქორწინდა. და ამ საწყალს ეშმაკეული შვილი შეეძინა. ღმერთმა ეს იმისთვის დაუშვა, რომ ბავშვს ეზღა ცოდვა და ამით მამა გადაერჩინა; ამასთან, ჩვენ ბერებს, გვქონდა ცხადი მაგალითი ბერისა, რომელიც დაბრუნდა ერში და საშინელ სამაგიეროს იღებდა. საუბრისას ეშმაკმა შეპყრობილს შეუტია და მან ქათამივით კრიახი დაიწყო. „რა დაგემართა“? ვკითხე მე, ამავდროულად ვამბობდი:“ იესო ქრისტეს სახელით, უწმიდურო სულო განეშორე ღვთის ქმნილებას“! „თვითონაც მინდა, რომ განვეშორო, იმიტომ, რომ ეს ადამიანი საშინლად მტანჯავს. ის ხომ შეუჩერებლად ლოცვებს ბუტბუტებს. ოჰ როგორ მინდა პაკისტანში წასვლა და მცირეოდენი ამოსუნთქვა“!
–წმიდაო მამაო, რატომ არ გამოდიოდა ეშმაკი ამ ყმაწვილიდან, ის ხომ იესოს ლოცვას ასრულებდა“?
–ჩანს, თვითონ მაინც მისცა ეშმაკს გარკვეულწილად უფლება საკუთარ თავზე. მაგრამ ეშმაკსაც ხომ ჰყავს თავისი „უფროსობა“ და მათგან ბრძანებებს იღებს.
–წმიდაო მამაო, კონკრეტულად რა სიტყვებით უნდა ვილოცოთ შეპყრობილთათვის?
–პირველ რიგში უნდა ვადიდოთ ღმერთი, უნდა ვთქვათ:“გმადლობ შენ უფალო, რომ შემეწიე და მეც ასეთ მდგომარეობაში არ ვარ. მაშინ, როდესაც შესაძლოა, ამ საბრალოს ადგილას აღმოვჩენილიყავ და მაშინ ჩემში ხუთი–ექვსი კი არა, ათასობით ეშმაკი იცხოვრებდა! გევედრები უფალო, შეეწიე შენს მონას, რომელიც ასე იტანჯება“! ანუ, ჯერ გულისმიერი ლოცვა უნდა აღესრულოს, მერე კი ვედრებას იესოს ლოცვით განვაგრძობთ:“უფალო იესო ქრისტე, შეიწყალე მონა შენი“.
ზოგჯერ, როდესაც შეპყრობილისათვის ვლოცულობთ, თვითონვე ვხდებით მიზეზი იმისა, რომ ეშმაკი არ ტოვებს მას. ეს იმიტომ ხდება, რომ ამპარტავნებით ვლოცულობთ. თუკი თუნდაც მხოლოდ ერთ ამპარტავნულ აზრს მივიღებთ, მაგალითად ვიფიქრებთ:“ ახლა მე ჩემი ლოცვით იმას ვიზამ, რომ ეშმაკი ტყვიასავით გამოვარდება შეპყრობილიდან“. მაშინ ეს აზრი მყისვე წინ აღუდგება საღმრთო შეწევნას და ჩვენვე მივცემთ საშუალებას ეშმაკს, რომ დარჩეს ამ უბედურ ადამიანში.
როდესაც უწმიდური სულით შეპყრობილი ადამიანისათვის ვლოცულობთ, ეს ყოველთვის სიმდაბლით, ტკივილითა და სიყვარულით უნდა ვაკეთოთ. მახსენდება ერთი ეშმაკეული ქალი, რომლის გამოც განსაკუთრებულად მიწუხდა სული. ამ უბედურმა დაუთმო ცოდვას, „ხო“ უთხრა და მას შემდეგ მრავალი წელია არაწმიდა სულისაგან იტანჯება. ეშმაკი სწვავს მის ხორცს. ის და მისი ქმარი სხვადასხვა მონასტრებში მოგზაურობენ, თან თექვსმეტი წლის ქალიშვილი დაჰყავთ. ღამეებს ეს ოჯახი ტაძრებში ათევს და ღამისთევის ლოცვას აღასრულებს. მამაკაცი რომ ყოფილიყო ეს საბრალო, გულში მაგრად ჩავიხუტებდი... რადგანაც თუკი საღვთო სიყვარულით აღსავსე– შეპყრობილს გულში მაგრად ჩაიკრავ, ამით მასში დაბუდებულ არაწმიდა სულს ძლიერ დასტანჯავ.
თუ ეშმაკეულს არ აწყენინებ და სიტყვას არ შეუბრუნებ, არამედ გულს გატკენს მისი მდგომარეობა, მცირე თუ დიდი ხნით ეშმაკი დატოვებს მას. სიმდაბლე ყველაზე ძლიერი, შოკისებური დარტყმაა ეშმაკისათვის. ერთ მონასტერში მომლოცველთაგან თაყვანისაცემად წმიდა ნაწილები გამოაბრძანეს; მოულოდნელად, ერთი მომლოცველი, რომელშიც უწმიდური იმყოფებოდა, მიახტა იღუმენს და ხმამაღლა იღრიალა:“შენ რა?! გინდა რომ ამ ნაწილების თაყვანისცემა გვაიძულო“? იღუმენმა სიმდაბლითა და სიკეთით უპასუხა:“არა, ძალით კი არა, მხოლოდ თქვენი კეთილი ნების მიხედვით“. მაშინ მან იღრიალა:“მე კი ძალით მივალ“. ეშმაკეული მივარდა წმიდა ნაწილებს და თაყვანი სცა მათ. ხედავთ, იღუმენის სიწყნარე და სიმშვიდე თვალში არ მოუვიდა ეშმაკს. ეშმაკებს ხომ სიმდაბლისა და სიკეთის ეშინიათ. –წმიდაო მამაო, ეხმარებათ ეშმაკეულებს იმ წმიდანის მადლი, რომელთა დღესასწაულებზეც ეს საბრალონი ტაძარში მიდიან?
–სჯობს, თუ ეშმაკეულები სატაძრო დღესასწაულებზე არ ივლიან, იმიტომ, რომ ისინი ხალხს ხელს უშლიან ლოცვაში, ტაძარში კი უწესრიგობა იქმნება. სჯობს სხვა დღეს მივიდნენ, რომ წმიდა ნაწილებსა და ხატებს სცენ თაყვანი. იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც მისმა ახლობლებმა იციან, რომ ტაძრის დღესასწაულზე შესაძლოა იყოს ადამიანი, ვისაც მათი დახმარება შეუძლია, მაინც არ უნდა წაიყვანონ იქ ეშმაკეული დღისით, როდესაც ბევრი ხალხია შეკრებილი. ჩვენ ხომ რეკლამა არ გვინდა.
გარდა ამისა, ადამიანები გარს არ უნდა შემოერტყან ეშმაკეულს, რომელსაც შეტევა აქვს, რამოდენიმე დღის წინ ერთი საბრალო ეშმაკეული ბავშვი ჩიოდა ჩემთან:“მე საფრთხობელად ვიქეცი“. როდესაც მას ეშამკეულობის შეტევა დაემართა, მის გარშემო ხალხი ყორნების გუნდივით შეიკრიბა. ეს ჩემი სენაკის სიახლოვეს ხდებოდა. „წადით აქედან, ეს ხომ საცირკო სანახაობა არ არის“.–ვეუბნებოდი მათ, მაგრამ არ მისმინეს და არ მიდიოდნენ. ადამიანები ვერ გრძნობენ, რომ თუ ვინმეს რაიმე ნაკლი აქვს და ეს ნაკლი სხვების თვალწინ გამომჟღავნდა, ის სხვათა დასაცინი ხდება.
წმიდაო მამაო, საღმრთო ზიარება ეხმარება ეშმაკეულებს?
–მისთვის, ვინც ეშმაკეული დაიბადა, ხშირი ზიარება ყველაზე მოქმედი წამალია, რადგანაც არაწმიდა სული მათში მათივე მიზეზით არ შესულა. თუკი ასეთი ადამიანი არ დრტვინავს, ვიდრე საღმრთო მადლი არ განკურნავს არაწმიდა სულისაგან, მას დიდი სამაგიერო ელის. ასეთი ადამიანები თავიანთი მოთმინებით მოწამეებს ემსგავსებიან და ამიტომ მათთვის ხშირი ზიარება აუცილებელია. მაგრამ, თუკი ადამიანი თავისი უყურადღებობის გამო გახდა შეპყრობილი, მისთვის აუცილებელია სინანული, აღსარება და იმისათვის, რომ განიკურნოს–ღვაწლის აღსრულება. ხოლო ზიარება მისთვის მოძღვრის კურთხევით არის შესაძლებელი მაშინ, როდესაც დაწესებულ ეპიტემიას შეასრულებს. თუკი ასეთი ადამიანი სინანულისა და აღსარების გარეშე ეზიარება, უწმიდური სული უმეტესი ძალით დაეუფლება. როდესაც ერთი ეშმაკეული ბარძიმთან საზიარებლად მიიყვანეს, მან წმიდა ძღვენი გადმოანერწყვა. ქრისტემ საკუთარი თავი შესწირა მსხცვერპლად, იქამდე დამდაბლდა, რომ თავისი სისხლი და ხორცი მისცა ადამიანებს, ეს უბედური კი ამ სისხლსა და ხორცს აფურთხებს. რა საშინელებაა! ეშმაკი არ იღებს დახმარებას.
–წმიდაო მამაო, შეიძლება რომ ეშმაკეულის სახელი პროსკომიდიში მოსახსენებლად გადავცეთ?
–დიახ, რა თქმა უნდა. როდესაც ღვთისმსახური მტკივნეული გულით მოიხსენიებს შეპყრობილ ადამიანს, ამით ის უდიდეს შეწევნას იღებს.
–წმიდაო მამაო, ზოგჯერ ხდება, რომ ეშმაკეული მოინანიებს, აღსარებას იტყვის, რეგულარულად ეზიარება, მაგრამ კვლავ ეშმაკეული ზემოქმედების ქვეშ რჩება. რატომ?
–ეშმაკი არ მიდის, რადგანაც ამ ადამიანის სულიერი მდგომარეობა ჯერაც არ არის სტაბილური. როცა ღმერთი მაშინვე ეხმარება ადამიანს, რომ ეშმაკეული მდგომარეობიდან გამოვიდეს, მაშინ ეს ადამიან მეყსეულად კვლავ მიზეზს აძლევს ეშმაკს, რომ მასში დაბრუნდეს. ამიტომ ღმერთი–თავისი უსაზღვრო სიყვარულით–ნებას რთავს ბოროტებას, რომ მან ნელა, თანდათანობით დაიხიოს უკან. ამგვარად ადამიანი იხდის სასჯელს მის მიერ აღსრულებული ცოდვისათვის, ამასთან საკუთარ სულიერ მდგომარეობასაც ნელ–ნელა ამყარებს. და რაც უფრო განამტკიცებს თავის სულიერ მდგომარეობას, მით უფრო უკან იხევს ცოდვა. ასე რომ რამდენად სწარფად გათავისუფლდება ადამიანი ეშმაკეული ზემოქმედებისაგან, თვით მასზეა დამოკიდებული. ერთხელ ერთმა მამამ, რომელსაც ეშმაკეული შვილი ჰყავდა, მკითხა:“როდის გამოჯანმრთელდება ჩემი შვილი“? მე კი მივუგე:“ როცა საკუთარ სულიერ მდგომარეობას განამტკიცებ, მაშინ შენი პირმშოც მიიღებს შეწევნას“. ეს საბრალო ბავშვი სულიერად ცხოვრობდა, მამა კი უშლიდა და ამბობდა, რომ გავგიჟდები, თუ ჩემი შვილი ცხოვრების წესს არ შეიცვლისო. მერე მამა თვითონვე დაატარებდა ვაჟს უწესო სახლებში. შედეგად ბავშვი ცოდვამ ჩაითრია და უწმიდური სული დაეპატრონა. როდესაც მასში მყოფი ეშმაკი შემოუტევდა, საბრალო ბიჭი უწმიდური განზრახვით შეპყრობილი, საკუთარ დედას მივარდებოდა ხოლმე. იმისთვის, რომ ამ საშინელებისგან თავი დაეცვა, უბედური დედა იძულებული გახდა ერთ–ერთ კუნძულზე გამგზავრებულიყო. მამამ შეინანა და ცდილობდა, სულიერად ეცხოვრა, მაგრამ ვაჟი არ გამომჯობინებულა. ის მხოლოდ მას შემდეგ განიკურნა, რაც მამამისმა მასთან ერთად მოიარა ყველა მონასტერი და წმიდა ადგილი, წაიკითხა და კარგად გაითავისა ყველა წმიდანის ცხოვრება და საბოლოოდ განმტკიცდა სულიერ მდგომარეობაში.