08 აპრილი

ოთხშაბათი

 დიდმარხვა

დიდი ოთხშაბათი. კრება მთავარანგელოზისა გაბრიელისა. მღვდელმოწამისა ირინეოს სრემელ (სირმიელ) ეპისკოპოსისა (286-305); მოწამეთა, რომელნი გუთეთში იწამნეს: ორთა ხუცესთა - ბათოსი და უირიკასი, ორთა ძეთა და ორთა ასულთა თანა მათთა და არპლა მონაზონისა, ერისკაცთა: ავიპასი, კოსტასი, აგიასი, უიასი, ეღათრაქსი, ისკოსი, შილასი, სიგისა, სვირილილესი, სვიმპლასი, თეთრასი, ფილგასი, დედათა: ანასი, ალასი, ბარკასი, მუიკასი, მამიკასი, უიკოსი, ანიმაისი, გაათასი - გუთელი დედოფლისა და დუკლიდასი (375-383); ღირსისა მალქოს ასურისა (IV); ღირსისა ბასილი ახლისა (944); ღირსისა თეოფილე ეკონომოსისა (V); ღირსისა იოანესი, წმიდა სერგის მონასტრის წინამძღვრისა

სწავლება უფლის მალე მოსვლის შესახებ
წმიდა ნიკოლოზ სერბი

აჰა, მოვალ მალე (გამოცხ. 22:7)

ურწმუნონი და სულდაღუპულნი იტყვიან: ორი ათასი წლის წინ დაგვპირდა, რომ მოვიდოდა, მაგრამ ჯერ კიდევ არ მოსულა! ამგვარად დასცინიან ისინი, ვინც მარადიულ სატანჯველში იკვნესებს. ჩვენ კი, ვინც მის სასუფეველში ...

გაგრძელება


ახალი პუბლიკაციები და წიგნები


განკითხვა სიძულვილის ნაყოფია. მას მოყვასის მიმართ სიყვარულის ნაკლებობა წარმოშობს, მაგრამ თუ გვეყვარებოდა მოყვასი, ყველაფერში მას გავამართლებდით, რადგან, როგორც პავლე მოციქული ბრძანებს: „სიყვარული ყველაფერს ფარავს“. სწორედ განკითხვა გვაიძულებს სხვისი ცოდვების დანახვას და საკუთარი თავის უცოდველად წარმოჩენას.


წმიდა მამები ერთსულოვნად აღნიშნავენ, რომ ისე სხვა არაფერი განგვაშორებს სულიწმიდას, როგორც მრისხანება. ასე რომ, არ უნდა დავიმშვიდოთ თავი იმით, რომ ჩვენ ნაკლებად ვმრისხანებთ, ვიდრე სხვები, მითუმეტეს, რომ ყოველთვის შეიძლება მოვძებნოთ ადამიანი, რომელიც ჩვენზე უარესად აკეთებს რაიმეს. ადამიანი თავს იმით ინუგეშებს, რომ, ფიცხი ხასიათის მიუხედავად, მალევე მშვიდდება.


წმიდა მამები გვასწავლიან, რომ სასოწარკვეთილებასა და მწუხარებას უნდა ვებრძოლოთ ჩვენი ძალების შესაბამისად – შრომით, ფსალმუნების კითხვითა და ლოცვით – უპირველეს ყოვლისა კი, მოთმინებით უნდა აღვიჭურვოთ.
წიგნში წარმოდგენილია წმინდა მამათა ნააზრევი, რომელიც დაეხმარება მკითხველს გააცნობიეროს თუ რამდენად საშიში და ვერაგი სენია სასოწარკვეთილება და როგორ შეიძლება, ღვთის შეწევნით, თავი დავაღწიოთ მას წმიდა მამათა სულიერი რჩევა-დარიგებებით.


წმიდა მამები განგვიმარტავენ თუ რამდენად მძიმეა შურის ვნება. „შური არის წუხილი მოყვასის კეთილდღეობის გამო“- ბრძანებს წმიდა ბასილი დიდი. სხვა ცოდვებთან შედარებით წმიდა მამები შურის ცოდვას განსაკუთრებით გამოარჩევენ, რადგან მას არ მოაქვს ადამიანისთვის არავითარი სიამოვნება, თუნდაც მოჩვენებითი, არამედ მხოლოდ ტანჯვა და მწუხარება. წმიდა მამები გვასწავლიან თუ როგორ უნდა განვერიდოთ ამ ცოდვას, რათა არ წარვწმდეთ და არ გავხდეთ ბოროტის ნების აღმსრულებელნი.


ადამიანები იმისთვის არ არიან შექმნილი, რომ იცხოვრონ მხოლოდ აქ, დედამიწაზე, ცხოველთა მსგავსად, რომლებიც სიკვდილის შემდეგ ქრებიან, არამედ იმისათვის, რომ იცხოვრონ ღმერთთან და ღმერთში, და იცხოვრონ არა ასი ან ათასი წელი, არამედ - საუკონოდ , ღმერთთან ცხოვრება კი შეუძლიათ მხოლოდ ქრისტიანებს ანუ იმათ, ვისაც ჭეშმარიტად სწამს იესო ქრისტესი. ყოველი ადამიანი, ვინც არ უნდა იყოს იგი, ნატრობს და ეძებს კეთილდღეობასა და ბედნიერებას. საკუთარი თავისათვის სიკეთის სურვილი, კეთილდღეობის ან ნეტარების ძებნა არის ადამიანის თანდაყოლილი უნარი და არ წარმოადგენს ცოდვას ან მანკიერებას.