18 ოქტომბერი

კვირა

 ხსნილია

ღირსისა გრიგოლ ხანცთელისა, კლარჯეთის სავანეთა აღმაშენებელისა და არქიმანდრიტისა (861); ტაო-კლარჯეთის უდაბნოთა შინა მოღვაწეთა ღირსთა მამათა და დედათა: კათალიკოსთა: ნერსესი, იშხნის პირველად აღმაშენებელისა და ნეტარი ილარიონისა, წყაროსთავის მამისა და აღმაშენებელისა; მღვდელთმთავართა: სტეფანე მტბევარისა, ზაქარია ანჩელისა, მაკარი ანჩელისა, ეზრა ანჩელისა, საბა იშხნელისა; ღირსისა მამისა იოანესი, ბაღდათს სარკინოზთაგან მოკლულისა; ღირსთა მამათა: თეოდორე ნეძველისა, ქრისტეფორე კვირიკეწმიდელისა, ამონასი, პეტრესი, სამოელისა, ანდრიასი, აბბა გიორგისა, მაკარისა (ოპიზელთა); შიო სასწაულთმოქმედისა, გიორგისა, მიქაელისა, პავლესი, ბასილისა (ზარზმელთა); ხვედიოსისა, ეპიფანესი, მატოსი, ზენონისა, არსენისა, იოანესი, ბასილისა, დიმიტრისა, არსენისა, მაკარისა, თეოდორესი, გაბრიელისა, გიორგი მერჩულესი (ხანცთელთა); მიქაელ პარეხელისა და მოწაფეთა მისთა: ბასილისა და მარკელასი; დავითისა, იაკობისა (მიძნაძორელთა), გრიგოლისა, სოფრონისა (შატბერდელთა); ზაქარია ბარეთელთელისა, ილარიონ პარეხელისა, ილარიონ უბის მამასახლისისა; ღირსთა დედათა: თებრონიასი და თემესტიასი, ანატოლე (ანტონიოს) დაყუდებულისა და ანასტასიასი (VIII-IX);; მღვდელმოწამისა დიონისე ალექსანდრიელ ეპისკოპოსისა (264-265); მოწამისა მამელთე სპარსელისა (344); ქალწულმოწამისა ხარიტინისა, რომელი იყო მხევალი კლავდიანესი (304)

სწავლება ნაჩვენები სიკეთის შესახებ
წმიდა ნიკოლოზ სერბი

„მრავალნი ამბობენ: ვინ გვიჩვენებს სიკეთეს?“ (ფს. 4:6)

ძმებო, რა დიდი სიკეთეა ღმერთი! რომელი სიტყვებით შეიძლება ამ სიკეთის გამოთქმა? დიდი სიკეთეა ცათა სასუფეველი, დიდებული ანგელოზებით, საკვირველი წმინდანებითა და ნეტარი სამოთხით. ვის შეუძლია ამ სიკეთის აღწერა? დიდი ...

გაგრძელება


ახალი პუბლიკაციები და წიგნები


განკითხვა სიძულვილის ნაყოფია. მას მოყვასის მიმართ სიყვარულის ნაკლებობა წარმოშობს, მაგრამ თუ გვეყვარებოდა მოყვასი, ყველაფერში მას გავამართლებდით, რადგან, როგორც პავლე მოციქული ბრძანებს: „სიყვარული ყველაფერს ფარავს“. სწორედ განკითხვა გვაიძულებს სხვისი ცოდვების დანახვას და საკუთარი თავის უცოდველად წარმოჩენას.


წმიდა მამები ერთსულოვნად აღნიშნავენ, რომ ისე სხვა არაფერი განგვაშორებს სულიწმიდას, როგორც მრისხანება. ასე რომ, არ უნდა დავიმშვიდოთ თავი იმით, რომ ჩვენ ნაკლებად ვმრისხანებთ, ვიდრე სხვები, მითუმეტეს, რომ ყოველთვის შეიძლება მოვძებნოთ ადამიანი, რომელიც ჩვენზე უარესად აკეთებს რაიმეს. ადამიანი თავს იმით ინუგეშებს, რომ, ფიცხი ხასიათის მიუხედავად, მალევე მშვიდდება.


წმიდა მამები გვასწავლიან, რომ სასოწარკვეთილებასა და მწუხარებას უნდა ვებრძოლოთ ჩვენი ძალების შესაბამისად – შრომით, ფსალმუნების კითხვითა და ლოცვით – უპირველეს ყოვლისა კი, მოთმინებით უნდა აღვიჭურვოთ.
წიგნში წარმოდგენილია წმინდა მამათა ნააზრევი, რომელიც დაეხმარება მკითხველს გააცნობიეროს თუ რამდენად საშიში და ვერაგი სენია სასოწარკვეთილება და როგორ შეიძლება, ღვთის შეწევნით, თავი დავაღწიოთ მას წმიდა მამათა სულიერი რჩევა-დარიგებებით.


წმიდა მამები განგვიმარტავენ თუ რამდენად მძიმეა შურის ვნება. „შური არის წუხილი მოყვასის კეთილდღეობის გამო“- ბრძანებს წმიდა ბასილი დიდი. სხვა ცოდვებთან შედარებით წმიდა მამები შურის ცოდვას განსაკუთრებით გამოარჩევენ, რადგან მას არ მოაქვს ადამიანისთვის არავითარი სიამოვნება, თუნდაც მოჩვენებითი, არამედ მხოლოდ ტანჯვა და მწუხარება. წმიდა მამები გვასწავლიან თუ როგორ უნდა განვერიდოთ ამ ცოდვას, რათა არ წარვწმდეთ და არ გავხდეთ ბოროტის ნების აღმსრულებელნი.


ადამიანები იმისთვის არ არიან შექმნილი, რომ იცხოვრონ მხოლოდ აქ, დედამიწაზე, ცხოველთა მსგავსად, რომლებიც სიკვდილის შემდეგ ქრებიან, არამედ იმისათვის, რომ იცხოვრონ ღმერთთან და ღმერთში, და იცხოვრონ არა ასი ან ათასი წელი, არამედ - საუკონოდ , ღმერთთან ცხოვრება კი შეუძლიათ მხოლოდ ქრისტიანებს ანუ იმათ, ვისაც ჭეშმარიტად სწამს იესო ქრისტესი. ყოველი ადამიანი, ვინც არ უნდა იყოს იგი, ნატრობს და ეძებს კეთილდღეობასა და ბედნიერებას. საკუთარი თავისათვის სიკეთის სურვილი, კეთილდღეობის ან ნეტარების ძებნა არის ადამიანის თანდაყოლილი უნარი და არ წარმოადგენს ცოდვას ან მანკიერებას.