06 სექტემბერი

კვირა

 ხსნილია

ღირსისა სერაპიონ სასწაულთმოქმედისა, ნათლისმცემლის მონასტრის (გარეჯის უდაბნოში) წინამძღვრისა (1747); წმიდათა აღმსარებელთა: ეპისკოპოს სტეფანესი (1936), დეკანოზ პოლიევქტოსისა (1936) და მღვდელ ფილიმონისა (1879), წმიდათა მღვდელმოწამეთა: დეკანოზ ანდრიასი და მღვდელ პეტრესი, კარბელაშვილებისა (1924); მღვდელმოწამისა ევტიქისა, იოანე ღმრთისმეტყველის მოწაფისა (I-II); მოწამისა ტატიონესი (305); მღვდელმოწამისა ევტიქისა, იოანე ღმრთისმეტყველის მოწაფისა (I-II); ქალწულმოწამისა სირა სპარსელისა (558); ღირსისა გიორგი ლიმნელისა (VIII); 39-თა თრაკიელთა მოწამეთა, რომელთა სახელებია: სევერიანე, მემნონ, რიონი, ანტვილიანე, მოლია, ევდემონ, სილოვანე, სავინე, ევსტათი, სტრატიონ, ვოსვა, ტიმოთე, პალმატო, მესტო, ნიკონ, დიფილე, დომეტი, მაქსიმე, ნეოფიტე, ბიკტორ, ნინოს, სატორნინე, ეპაფროდიტე, კერკა, გაიოს, ზოტიკე, კორნიონ, პართენი, აქილევ, პანთირი, ხრვისანთე, ათინოდორე, პანტოლეონ, თეოსები, გენეთლი, ანთოსორე, ზოილე, ტვირანე და აგათონ (284-305)

სწავლება ქრისტეს ხასიათის შესახებ, რომელსაც წინასწარმეტყველებს ესაია
წმიდა ნიკოლოზ სერბი

ის არ იყვირებს და არ აუწევს ხმას, არავის გააგონებს თავის ხმას ქუჩაში. გადატეხილ ლერწამს არ დაულეწავს და მბჟუტავ პატრუქს არ ჩაუქრობს, სამართალს სიმართლით გააჩენს. არ შედრკება და არ მოეშვება, ვიდრე ქვეყნად სამართალს არ დაამყარებს. მის რჯულს მოელიან ზღვისპირელნი (ესაია. 42:2-3)

უფალ იესო ქრისტეზე, ღვთის ძეზე მეტად ვის აქვს უფლება, რომ ხმას აუწიოს და უყვიროს თავის ვენახში, მიწიერ სამფლობელოში, ურჯულოებს? ვის აქვს ყველაზე მეტი უფლება გაკიცხოს ცოდვილები, რომლებმაც ღმერთი და ...

გაგრძელება


ახალი პუბლიკაციები და წიგნები


განკითხვა სიძულვილის ნაყოფია. მას მოყვასის მიმართ სიყვარულის ნაკლებობა წარმოშობს, მაგრამ თუ გვეყვარებოდა მოყვასი, ყველაფერში მას გავამართლებდით, რადგან, როგორც პავლე მოციქული ბრძანებს: „სიყვარული ყველაფერს ფარავს“. სწორედ განკითხვა გვაიძულებს სხვისი ცოდვების დანახვას და საკუთარი თავის უცოდველად წარმოჩენას.


წმიდა მამები ერთსულოვნად აღნიშნავენ, რომ ისე სხვა არაფერი განგვაშორებს სულიწმიდას, როგორც მრისხანება. ასე რომ, არ უნდა დავიმშვიდოთ თავი იმით, რომ ჩვენ ნაკლებად ვმრისხანებთ, ვიდრე სხვები, მითუმეტეს, რომ ყოველთვის შეიძლება მოვძებნოთ ადამიანი, რომელიც ჩვენზე უარესად აკეთებს რაიმეს. ადამიანი თავს იმით ინუგეშებს, რომ, ფიცხი ხასიათის მიუხედავად, მალევე მშვიდდება.


წმიდა მამები გვასწავლიან, რომ სასოწარკვეთილებასა და მწუხარებას უნდა ვებრძოლოთ ჩვენი ძალების შესაბამისად – შრომით, ფსალმუნების კითხვითა და ლოცვით – უპირველეს ყოვლისა კი, მოთმინებით უნდა აღვიჭურვოთ.
წიგნში წარმოდგენილია წმინდა მამათა ნააზრევი, რომელიც დაეხმარება მკითხველს გააცნობიეროს თუ რამდენად საშიში და ვერაგი სენია სასოწარკვეთილება და როგორ შეიძლება, ღვთის შეწევნით, თავი დავაღწიოთ მას წმიდა მამათა სულიერი რჩევა-დარიგებებით.


წმიდა მამები განგვიმარტავენ თუ რამდენად მძიმეა შურის ვნება. „შური არის წუხილი მოყვასის კეთილდღეობის გამო“- ბრძანებს წმიდა ბასილი დიდი. სხვა ცოდვებთან შედარებით წმიდა მამები შურის ცოდვას განსაკუთრებით გამოარჩევენ, რადგან მას არ მოაქვს ადამიანისთვის არავითარი სიამოვნება, თუნდაც მოჩვენებითი, არამედ მხოლოდ ტანჯვა და მწუხარება. წმიდა მამები გვასწავლიან თუ როგორ უნდა განვერიდოთ ამ ცოდვას, რათა არ წარვწმდეთ და არ გავხდეთ ბოროტის ნების აღმსრულებელნი.


ადამიანები იმისთვის არ არიან შექმნილი, რომ იცხოვრონ მხოლოდ აქ, დედამიწაზე, ცხოველთა მსგავსად, რომლებიც სიკვდილის შემდეგ ქრებიან, არამედ იმისათვის, რომ იცხოვრონ ღმერთთან და ღმერთში, და იცხოვრონ არა ასი ან ათასი წელი, არამედ - საუკონოდ , ღმერთთან ცხოვრება კი შეუძლიათ მხოლოდ ქრისტიანებს ანუ იმათ, ვისაც ჭეშმარიტად სწამს იესო ქრისტესი. ყოველი ადამიანი, ვინც არ უნდა იყოს იგი, ნატრობს და ეძებს კეთილდღეობასა და ბედნიერებას. საკუთარი თავისათვის სიკეთის სურვილი, კეთილდღეობის ან ნეტარების ძებნა არის ადამიანის თანდაყოლილი უნარი და არ წარმოადგენს ცოდვას ან მანკიერებას.